Şair ve yazar. 1947, Mecidiye köyü / Akhisar / Manisa doğumlu. 1973’te işçi olarak Almanya’ya gitti. Almanya başta olmak üzere, pek çok Avrupa ülkesinde ve Türkiye’de çeşitli dergi ve gazetelerde desenleri, karikatürleri, şiir ve öyküleri yayımlandı. Resim çalışmaları da olan Çağlar kişisel sergiler açtı ve karma sergilere katıldı.
Edebiyat yaşamına şiirle başlayıp sonradan öyküye yönelen Ali Özenç Çağlar, bir roman da yayımladıktan sonra yeniden öyküye döndü, şiirler yazıp yayımlamayı sürdürdü. “Kurtuluşun Düşleri” (1979), “Kürt Şoreş” (1985), “Leke” (1986) adlı öyküleri çeşitli yarışmalarda ödüle değer görüldü. Ölümün Rengi’nde yer alan öyküleriyle 1999 Samim Kocagöz Öykü Ödülünü aldı.
“Ali Özenç Çağlar’ın ‘Ölü Yüzler’ adlı romanını yayımlanmadan önce okuma şansına sahip oldum. Kısa sürede yayımlanacağını biliyordum. Ali Özenç’le yıllardır tanışırız. Dur durak bilmez bir adamdır. İşçi olarak geldiği Almanya’da dağdağalı bir hayat içinde yazar, çizer, inatla ve özenle uğraşır. Her şeye duyarlıdır o. Canını sıkan tatsızlıklara, zorbalıklara, haydutluklara karşı, kaleme sarılır. Fransa’da, İngiltere’de, Türkiye’de, İsveç’te nerede çıkarsa çıksın, Ali Özenç’in imzasını görürsünüz. Alçakgönüllü, bitmez tükenmez bir uğraş içindedir. Ali Özenç’in yaptıkları, yapacakları üzerine konuşmak sayfalar alır. (...) ‘Ölü Yüzler’, iç içe geçmiş hayatlarla örülü bir destan adeta.” (Güray Öz)
ESERLERİ:
ŞİİR: Gece Sabaha Durdu (1987), Hıçkırıklar Kuş Kanadı (1990), Destanca (1994), Hercai Gülüşler (2000).
ÖYKÜ: Korkunun Ötesi (1989), Ölümün Rengi (2002).
ROMAN: Ölü Yüzler (1998).
HAKKINDA: Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 3.12.1998), Güray Öz / Bir Köyün Toplumsal Anatomisi (söyleşi, Cumhuriyet Kitap, 18.2.1999), Köprü Üstünde Yürümek (Cumhuriyet Kitap, 1.3.2001).
Şair ve yazar. 1947, Mecidiye köyü / Akhisar / Manisa doğumlu. 1973’te işçi olarak Almanya’ya gitti. Almanya başta olmak üzere, pek çok Avrupa ülkesinde ve Türkiye’de çeşitli dergi ve gazetelerde desenleri, karikatürleri, şiir ve öyküleri yayımlandı. Resim çalışmaları da olan Çağlar kişisel sergiler açtı ve karma sergilere katıldı.
Edebiyat yaşamına şiirle başlayıp sonradan öyküye yönelen Ali Özenç Çağlar, bir roman da yayımladıktan sonra yeniden öyküye döndü, şiirler yazıp yayımlamayı sürdürdü. “Kurtuluşun Düşleri” (1979), “Kürt Şoreş” (1985), “Leke” (1986) adlı öyküleri çeşitli yarışmalarda ödüle değer görüldü. Ölümün Rengi’nde yer alan öyküleriyle 1999 Samim Kocagöz Öykü Ödülünü aldı.
“Ali Özenç Çağlar’ın ‘Ölü Yüzler’ adlı romanını yayımlanmadan önce okuma şansına sahip oldum. Kısa sürede yayımlanacağını biliyordum. Ali Özenç’le yıllardır tanışırız. Dur durak bilmez bir adamdır. İşçi olarak geldiği Almanya’da dağdağalı bir hayat içinde yazar, çizer, inatla ve özenle uğraşır. Her şeye duyarlıdır o. Canını sıkan tatsızlıklara, zorbalıklara, haydutluklara karşı, kaleme sarılır. Fransa’da, İngiltere’de, Türkiye’de, İsveç’te nerede çıkarsa çıksın, Ali Özenç’in imzasını görürsünüz. Alçakgönüllü, bitmez tükenmez bir uğraş içindedir. Ali Özenç’in yaptıkları, yapacakları üzerine konuşmak sayfalar alır. (...) ‘Ölü Yüzler’, iç içe geçmiş hayatlarla örülü bir destan adeta.” (Güray Öz)
ESERLERİ:
ŞİİR: Gece Sabaha Durdu (1987), Hıçkırıklar Kuş Kanadı (1990), Destanca (1994), Hercai Gülüşler (2000).
ÖYKÜ: Korkunun Ötesi (1989), Ölümün Rengi (2002).
ROMAN: Ölü Yüzler (1998).
HAKKINDA: Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 3.12.1998), Güray Öz / Bir Köyün Toplumsal Anatomisi (söyleşi, Cumhuriyet Kitap, 18.2.1999), Köprü Üstünde Yürümek (Cumhuriyet Kitap, 1.3.2001).
