Ali İhsan BeyhanBu sayfa sizin mi?
Eğitimci, yazar. 1923, Bahçeli kasabası / Bor / Niğde doğumlu. Adana Öğretmen Okulunu bitirdikten sonra Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe-Edebiyat Bölümünden mezun oldu. Göreve 1944 yılında Isparta Gönen Köy Enstitüsünde başladı. İvriz Köy Enstitüsü, Niğde Lisesi, Akçadağ, Gaziantep Öğretmen Okullarında öğretmenlik ve yöneticilik yaptı. 1946’da İvriz Eğitim Dergisi’ni yayımlamaya başladı ve dört yıl sürdürdü. 1961 yılında “Radyo ile Eğitim” dalında bilgilenmek üzere bir yıllığına Amerika’ya gönderildi. Dönüşte MEB Radyo ile Eğitim Merkezinin kuruluşunda yönetici olarak çalıştı. Öğrenciler ve yetişkinler için eğitim programları yazdı. Bu konuda hazırlanan yüzlerce radyo izlencesini denetledi.
1968’den itibaren Ankara İlköğretmen Okulunda Türkçe-edebiyat öğretmeni ve müdür yardımcısı olarak çalıştı. Gazi Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretmenlik ve bölüm başkanlığı yaptı (1974-76). 1976 yılında emekli oldu. Bir süre Köy Kalkınma Kooperatifleri Genel Merkezinde eğitim uzmanı olarak çalıştı. Türk dili ve kültürüyle ilgili konularda hazırladığı yazıları çeşitli dergi ve gazetelerde basıldı. Folklor ve deyimlerle ilgili çalışmalar yaptı.
ESERLERİ:
Soy Aşkı, Oğuzlama (1956), Radyo Programında Atamız Atatürk, Atamız Atatürk’ümüz (1983), İlkokullar İçin Dilbilgisi (4 ve 5. ciltler), Tarım ve Kooperatifçilik (çeviri, 1979).
HAKKINDA: TDOE – TDE Ansiklopedisi 2 (2002).
Eğitimci, yazar. 1923, Bahçeli kasabası / Bor / Niğde doğumlu. Adana Öğretmen Okulunu bitirdikten sonra Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe-Edebiyat Bölümünden mezun oldu. Göreve 1944 yılında Isparta Gönen Köy Enstitüsünde başladı. İvriz Köy Enstitüsü, Niğde Lisesi, Akçadağ, Gaziantep Öğretmen Okullarında öğretmenlik ve yöneticilik yaptı. 1946’da İvriz Eğitim Dergisi’ni yayımlamaya başladı ve dört yıl sürdürdü. 1961 yılında “Radyo ile Eğitim” dalında bilgilenmek üzere bir yıllığına Amerika’ya gönderildi. Dönüşte MEB Radyo ile Eğitim Merkezinin kuruluşunda yönetici olarak çalıştı. Öğrenciler ve yetişkinler için eğitim programları yazdı. Bu konuda hazırlanan yüzlerce radyo izlencesini denetledi.
1968’den itibaren Ankara İlköğretmen Okulunda Türkçe-edebiyat öğretmeni ve müdür yardımcısı olarak çalıştı. Gazi Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretmenlik ve bölüm başkanlığı yaptı (1974-76). 1976 yılında emekli oldu. Bir süre Köy Kalkınma Kooperatifleri Genel Merkezinde eğitim uzmanı olarak çalıştı. Türk dili ve kültürüyle ilgili konularda hazırladığı yazıları çeşitli dergi ve gazetelerde basıldı. Folklor ve deyimlerle ilgili çalışmalar yaptı.
ESERLERİ:
Soy Aşkı, Oğuzlama (1956), Radyo Programında Atamız Atatürk, Atamız Atatürk’ümüz (1983), İlkokullar İçin Dilbilgisi (4 ve 5. ciltler), Tarım ve Kooperatifçilik (çeviri, 1979).
HAKKINDA: TDOE – TDE Ansiklopedisi 2 (2002).
