XVII. Yüzyıl saz şairi ve müzisyenlerinden. Asıl adı Ali olup Kara Oğlu adıyla da tanınırdı. İlk eğitimini Diyarbekir’de yaptıktan sonra, dikkatini çektiği IV. Sultan Murat tarafından hanendeliğe alınmak suretiyle yaşamının bundan sonraki bölümünü İstanbul'da geçirmiştir.
Tarihçi ve Doğu bilimleri uzmanı Hammer’in Osmanlı Şairleri adlı eseriyle Ali Emirî Tezkiresi’ndeki bilgilere göre, musikinin ilmi ve amelinde de başarılar göstermiş, şöhret kazanmış birçok kimselere musiki üstadlığı yapmıştır. IV. Murad devrinden IV. Mahmut devrine kadar yetişen musikişinaslar arasında mümtaz bir mevkie sahiptir. Onun bizzat yazdığı ve bestelediği ilahiler, nefesler vardır.
Diyarbakir’den İstanbul’a birlikte gittiği IV. Sultan Murat ile IV. Sultan Mehmet dönemlerinde Sarayın hanendeleri arasında yer aldığı bilinmektedir. Hammer’in verdiği bilgiye göre onun tespit edilmiş bir de şarkı mecmuası vardır. Yaşlılığında "Ahû Baba" ya da "Baba Ahû" adıyla da anılmıştır. Şiirlerinden pek azı günümüze ulaşabilmiş olup muhtelif dergilerde kimi şiirlerine rastlanılmaktadır. Ahû Baba’nın şiirlerinden iki örnek veriyoruz.
KAYNAK: TŞA, Vasfi Mahir Kocatürk / Tekke Şiiri Antolojisi (s. 326), Ş. Beysanoğlu / DFSA (1. Bas. 1966), Yurt Ansiklopedisi 4 (1982), İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi (2013).
