Eğitimci yazar, şair. 2 Şubat 1948’de Trabzon'un Vakfıkebir ilçesinde doğdu. Kraağaçlı İlkokulu, Vakfıkebir Ortaokulu, Trabzon Lisesi (1968) ve Fatih Eğitim Enstitüsünü bitirdikten (1971) sonra çeşitli şehirlerde Türk dili ve edebiyatı öğretmenliği yaptı. 1976–1978 döneminde TÖB-DER genel yönetim kuruluna seçildi. 12 Eylül döneminde TÖB-DER davası nedeniyle. TCK’nin 141/1. maddesine muhalefetten yargılanarak sekiz yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı. Trabzon-Mamak-Çanakkale cezaevlerinde dört yıl kadar tutuklu kaldıktan sonra, 1985 yılı başında tahliye edildi. 1991 yılında hakkındaki mahkûmiyet hükmü ortadan kalkınca mesleğine geri döndü. Ankara’da Çankaya-Dikmen Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi Edebiyat öğretmenliğine atandı. Öğretmenliğinin yanı sıra EĞİTİM-SEN bünyesinde sendikal çalışmalara katıldı. 2001 yılında, Trabzon Lisesine (mezun olduğu okula) edebiyat öğretmeni olarak atandı. 2002 tarihinde bu okulda görev yaparken emekli oldu. Ahmet İnce, emekli olduktan sonra da çeşitli yayın organlarında, özellikle ozanahmetince.blogcu.com sitesinde yazı ve şiirler yayımlamaya devam etti, Tonya Haber gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.
İlk şiiri (Mor Seviler), 1970 yılında Kıyı dergisinde yer almıştı. Sonraki yıllarda yazı ve şiirleri Tonyahaber, Günebakış, Günışığı (kurucusu, 1999, Ankara), Birgün gazete ve dergilerinde yayımlandı. Şiirlerinde ince bir duyarlık, çarpıcı bir lirizm, büyülü bir ahenk, fırtınalı bir sevgi, yumuşak bir erotizm, ateşli bir özlem, güçlü bir umut ve toplumcu bir bakış dikkat çekmektedir.
“Ahmet İNCE, şairaneliğe kaçmadan, yaşadıklarını yalın bir dille anlatıyor şiirlerinde. Söyleyecek sözü var. Şiiri yaşamla bir tutuyor. Şiir hakkında pek çok şiir yazılmıştır. İnce de kendine göre, şiir anlayışını "Şiir Yürek Meyvesidir" adını verdiği ürünüyle dizeleştirmiş:
Şiir, özlemin kardeşidir
Kiraz dudağıdır genç bir kızın
Olgun bir kadının dolgun göğsü
Bir çocuğun gülüşü
Bir bebeğin ağlayışıdır
Görüldüğü gibi, İNCE' ye göre, yaşamdan başka bir şey değildir şiir.
Bana biraz da Ritsos' un "Barış" şiirini anımsattı bu şiir. "Yaşam eşittir barış, eşittir şiir" dersek yanılmış olmayız sanırım.
Bu anlayış, onun şiir yolundaki çevresini de aydınlatıyor. Ne yazacağını biliyor. Bu az şey değildir. Şairi tutarlı kılar.” (Abdülkadir Paksoy)
ESERLERİ:
Şiir: Umudun Fısıltısı (1988), Özlemin Çağrısı (1994).
Araştırma-İnceleme: Demokratik Öğretmen Hareketi (1989), Öğretmen Hakları ve Sendikal Birlik (1991).
KAYNAKÇA: Abdülkadir Paksoy / Özlemin Çağrısı ( Dizelerden Denizlere (Şiir İnceleme Kitabı, 1995), Neriman Calap / Umudun Gizemli Bir Kuşa Dönüştürdüğü Dizeler (Abece Dergisi, Haziran–1997), Aslıhan Özdemir / Yıllandıkça Eskimeyen Şiirler (Günebakış Gazetesi / 27 Ekim 2001), 25 Kasım 1997), Gültekin Yücesan / Şiir Yağmuru (Günebakış Gazetesi -17.09.2003), Gültekin Yücesan / Of’ta Şiir Fırtınası (Günebakış Gazetesi, Aralık 2007), Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi (Cilt: 5, s. 198), Ahmet İnce (Bilgi teyidi, 2015), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2018).
