Ahmed Vefa

Şair (D. 28 Nisan 1868, Mekke - Ö. 30 Mart 1901, İstanbul). Döneminde “Şair-i mâderzâd” (anadan doğma şair) diye ünlenmişti. Şair İsmail Safa‘nın kardeşi,Gündüz dergisi sahibi, çevirmen Ali Kâmi Akyüz‘ün ağabeyi, Peyami Safa‘nın amcasıdır. Babasının ölümü üzerine ailesiyle birlikte İstanbul‘a yerleşerek öğrenimini Darüşşafaka‘da tamamladı (1886). Bir süre Rüsumat dairesinde memurluk yaptıktan sonra aklî dengesini yitirerek tedavi gördü. Üsküdar‘daki Toptaşı Bimarhanesinde öldü. Karacaahmet Mezarlığında gömülüdür.

Ruhsal sağlığını yitirdiği bir gün çok sayıda yazı ve şiirini yaktı. Ancak dergilerdeki şiirleri kardeşi Ali Kâmi Akyüz tarafından bir araya getirilerek yayımlanabildi.

ESERLERİ:

ŞİİR: Eş‘ar-ı Vefa (1911).

ÇEVİRİ: Vehametli Sevdalar (E. Gonzalez‘den, İsmail Safa ile).

HAKKINDA: İbnülemin M. K. İnal / Son Asır Türk Şairleri (I-IV, 1930-1942), S. Nüzhet Ergun / Şairler (I. cilt, 1936), İ. Alaeddin Gövsa / Türk Meşhurları Ansiklopedisi (1946), R. Ekrem Koçu / İstanbul Ansiklopedisi (c.1, 1958), Atilla Özkırımlı / Türk Edebiyatı Ansiklopedisi (c.IV, 1982), TBE Ansiklopedisi (c. 1, 2001).