Şair ve yazar. 4 Ocak 1951'de Adıyaman'ın Gölbaşı ilçesine bağlı Kalemkaş köyünde doğdu. İlköğrenimini kendi köyünde, ortaöğrenimini Gölbaşı'nda tamamladı. 1972'de Gaziantep Öğretmen Okulunu bitirerek öğretmenliğe başladı. Anadolu Üniversitesine bağlı Açık Öğretim Fakültesi, Eğitim Ön Lisans Programını ve daha sonra MEB'in açmış olduğu Zihinsel Engelli Çocukların Eğitimi ile ilgili kursları tamamlayarak sertifika aldı. Yurdun değişik yerlerinde 1972 yılından itibaren; Cide (Kastamonu), Adıyaman ve Gaziantep'ın çeşitli ilçeleri ve beldelerinde öğretmenlik görev yaptıktan sonra 1997'de Adana'da emekli oldu. Daha sonra Adana, Diyarbakır, Ankara’daki zihinsel engellilere eğitim veren değişik özel eğitim kurumlarında yönetici ve öğretmenlik yaptı. Şu anda Ankara'da özel bir eğitim kurumunda eğitim koordinatlığı yapmaktadır. Evli ve dört çocuk babasıdır. Edebiyatçılar Derneği üyesidir.
Amatörce resim, dekor, tabela, ders araçları geliştirme gibi çalışmalarda da bulunan Yılmaz'ın, "Öğretmenlik Aşkı" adlı ilk şiiri,1992'de abece dergisinde yer almıştı. Sonraki ürünleri Damar, Edebiyat ve Eleştiri, Türk Dili, Öğretmen Dünyası, Afrodisyas Sanat, Patika, Lacivert, Anadolu Ekini, Aykırı Sanat, Ardıç Kuşu, Evrensel Kültür, Karşı Edebiyat, abece, Ekin Sanat, Akdeniz dergileri ile Adana, Gaziantep, Ankara yerel gazetelerinde yayımlandı.
Çalışmalarında doğanın, toplumsal yaşamın ve eğitimin tüm izleklerini eksiksiz süren Adil Yılmaz, yaşamını 'taşların yerine oturduğu' bir dünya üzerine kurmuş ve arada bir de Eğ. Pauio Freire'ı dediği gibi dünyaya bir ileti sunmayı kendine ilke edinmiştir.
"Adil Yılmaz şiiri, soluklu, soluğu kendine yeten bir şiir. Hem de her dizesi, “Doğa Esini” ile soluklanan... Şiir dokusunu ışıtansa, o boyası atmamış "Masal Rengi" düş hâlâ.
"Tanrıçanın Tılsımı"nı arayacak kadar da eskil (antik); epik - “Destansı". Ayakaltı olmadığı, ayakaltında kalmadığı, AVM’lere hiç uğramadığı için de aşınmamış / aşındırılmamış bir şiir.
Adil Yılmaz şiiri olabildiğince yaşamından ve çağından sorumlu bir şiir. Bu yüzden nice söylemek istediğini, “Öfke damarının tutulmuş nabzıyım” dizesiyle örtüştürerek dışa vurmakta. Kaygılı, ama umutsuz ve umarsız değil. Dahası, nicedir kendini hepimize özleten bir yaşama sevincinin güne vurumu. Türkçemin o hiç büyümeyen çocuk damarı; şaşırtıcı, ama yarası bir o denli de çabuk kabuk bağlayan. Şu dizelerinde olduğu gibi: “Çelişki akan bir damar mı Türkiyeli olmak? / Söyleyin su dostlar; / ellerinde bayrak çırpan şu çocuk da olmasa, / kim serper bu yangın yüreğe bir damla?” (Tahsin Şimşek)
ESERLERİ (Şiir):
Karın Sırtında Üşüyen Beyaz (1991), Kartal Gözünde Nişan (1994), Alkış Damla (1998), Işıkla Terapi (2006), Düşler ve Kanatlar (2012).
KAYNAKÇA: Ahmet Yahşi / Adil Yılmaz İlk Kitabını Yayınladı (Yeni Adana Gazetesi, 1991), Aysel Yenidoğanay / Yeni Adana Gazetesi (1991 ve 3.5.1992), Mehmet Demirel Babacanoğlu (Yeni Adana Gazetesi, Haziran 1992), Dr. Ömer Uluçay – Çukurova Bölgesiyle İlgili Edebiyat Çalışması - Adil Öğretmenden Mesaj Var (Yağmur Gazetesi, Mart 2006), Osman Poyrazoğlu (Öğretmen Dünyası, 2007), Mustafa Dertli – Çukurovalı Şairler Antolojisi), Cumali Karataş (Yeni Adana Gazetesi, 11.6.2007), Tahsin Şimşek (arka kapak yazısı, Düşler ve Kanatlar, 2012), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2015).
