Abdülhalim Çelebi Efendi

Siyasetçi, milletvekili (D. 1874 (H. 1290), Konya – Ö. 1 Ocak 1925, İstanbul). Mevlânâ Celâleddin Rûmi'nin doğru koldan 21. torunu ve Abdülvahid Çelebi Efendi’nin oğludur. Ailesi “Ertüzün” soyadını almış­tır. 13 yaşında iken Konya Postnişinliğine aday bir görev olan Manisa Postnişini oldu. 1909'da babasının ölümü üzerine Konya Çelebiliği makamına getirildi. Sultan II. Abdülhamid'in tahttan indirilmesinden sonra Sultan V. Mehmet Reşad'ın tahta çıkması üzerine İstanbul'a gelip eski geleneğe dayanarak Padişaha kılıç kuşattı. Ancak 31 Mart olayını müteakip II. Abdülhamid'e çekmiş olduğu, bu harekette Padişahı kınayan telgrafı, Hanedana hakaret kabul edilerek Çelebilik görevinden alındı. 1918'de yeniden Çelebiliğe tayin edildi.

TBMM'nin I. Dönemine Kon­ya'dan milletvekili seçilerek 23 Nisan 1920'de Meclisin açılışında hazır bu­lundu. Ertesi gün yapılan Başkanlık Divanı seçimine Birinci Başkanvekili oldu. Bu görevini İkinci Toplantı yılı­nın başlangıcı olan 1 Mart 1921 tarihi­ne kadar sürdürdü. Bu arada Konya Ayaklanması ile ilgili görülerek Divan-ı Harb tarafından mahkûmiyetine dair verilen karar, 6 Aralık 1920 tarihli, 79 sayılı Meclis kararıyla hükümsüz sayıldı. Üçüncü Toplantı yılında İrşad Ko­misyonunun başkanlığını yaptı. 12 Ekim 1922'de izin alarak Meclisten ay­rıldı. Dönem içinde, bir’i gizli oturumda olmak üzere kürsüde sekiz konuşma yaptı. İki soru, bir gensoru önergesi verdi. Ayrıca iki kanun teklifinde bu­lundu.

Milletvekilliği bu dönemde sona erince Konya'daki Dergâhına döndü. 1 Ocak 1925 tarihinde İstanbul'da öl­dü. Yenikapı Mevlevihânesinde toprağa verildi. Evli olup dört çocuk baba­sıydı.

KAYNAK: Kemal Öztürk / İlk Meclis – Belgesel (1999).