Gazeteci-yazar (D. 9 Ağustos 1929, İstanbul - Ö. 1 Şubat 1979, İstanbul). İlköğrenimini Galatasaray Lisesi’nde tamamladı (1948). İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde başladığı yüksek öğrenimini yarım bıraktı. Muhabir ve sekreter olarak Yeni Sabah (1948-49), Yeni İstanbul (1949-50), yazı işleri müdürü olarak İstanbul Ekspres (1950-53) ile çeşitli kademelerinde görev alıp en uzun süreyle çalıştığı Milliyet gazetesinde (1954-79) genel yayın müdürü ve başyazar olarak çalıştı. Milliyet gazetesindeki başyazıları kadar röportajlarıyla da tanındı. Milliyet Sanat dergisi ve Hey dergisinin çıkışını sağladı.
Abdi İpekçi, Türkiye'de çok partili rejimin yerleşip kökleşmesi için çaba gösterdi. Toplumsal kutuplaşmaların uzlaşılarak aşılabileceğini savunan İpekçi, yazılarında demokratik hak ve özgürlüklerin özünün korunması gerektiğini vurguladı.
Basının önde gelen isimlerinden olan İpekçi, Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı (1972), Uluslararası Basın Enstitüsü Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu. 1 Şubat 1979’da Mehmet Ali Ağca adlı bir terörist tarafından vurularak öldürüldü. Ancak ölüm emrini kimin verdiği sorusu aradan geçen uzun yıllara rağmen cevapsız kaldı. Ölümünden sonra adına Abdi İpekçi Dostluk ve Barış Ödülü düzenlendi. Adı, İstanbul’da öldürüldüğü sokağa ve bazı spor salonlarına verildi.
ESERLERİ:
Afrika (1955), İhtilalin İç yüzü (Ö. Sami Coşar’la birlikte, 1965), İnönü Atatürk’ü Anlatıyor (1968), Liderler Diyor ki (1969), Dünyanın Dört Bucağından (1971), Sadun Tanju / Eski Dostlar (Ara Güler’in fotoğraflarıyla, 2002).
KAYNAKÇA: Türkiye Ansiklopedisi (c.3, s.1078, 1974), Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi (c.1, s.209, 1983), Büyük Larousse (c. 9, s. 5734, 1986), Ana Britannica (c. 11, s. 598, 1987), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Ülkü Tamer / Yaşamak Hatırlamaktır (2002), İhsan Işık / Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006).
Gazeteci-yazar (D. 9 Ağustos 1929, İstanbul - Ö. 1 Şubat 1979, İstanbul). İlköğrenimini Galatasaray Lisesi’nde tamamladı (1948). İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde başladığı yüksek öğrenimini yarım bıraktı. Muhabir ve sekreter olarak Yeni Sabah (1948-49), Yeni İstanbul (1949-50), yazı işleri müdürü olarak İstanbul Ekspres (1950-53) ile çeşitli kademelerinde görev alıp en uzun süreyle çalıştığı Milliyet gazetesinde (1954-79) genel yayın müdürü ve başyazar olarak çalıştı. Milliyet gazetesindeki başyazıları kadar röportajlarıyla da tanındı. Milliyet Sanat dergisi ve Hey dergisinin çıkışını sağladı.
Abdi İpekçi, Türkiye'de çok partili rejimin yerleşip kökleşmesi için çaba gösterdi. Toplumsal kutuplaşmaların uzlaşılarak aşılabileceğini savunan İpekçi, yazılarında demokratik hak ve özgürlüklerin özünün korunması gerektiğini vurguladı.
Basının önde gelen isimlerinden olan İpekçi, Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı (1972), Uluslararası Basın Enstitüsü Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu. 1 Şubat 1979’da Mehmet Ali Ağca adlı bir terörist tarafından vurularak öldürüldü. Ancak ölüm emrini kimin verdiği sorusu aradan geçen uzun yıllara rağmen cevapsız kaldı. Ölümünden sonra adına Abdi İpekçi Dostluk ve Barış Ödülü düzenlendi. Adı, İstanbul’da öldürüldüğü sokağa ve bazı spor salonlarına verildi.
ESERLERİ:
Afrika (1955), İhtilalin İç yüzü (Ö. Sami Coşar’la birlikte, 1965), İnönü Atatürk’ü Anlatıyor (1968), Liderler Diyor ki (1969), Dünyanın Dört Bucağından (1971), Sadun Tanju / Eski Dostlar (Ara Güler’in fotoğraflarıyla, 2002).
KAYNAKÇA: Türkiye Ansiklopedisi (c.3, s.1078, 1974), Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi (c.1, s.209, 1983), Büyük Larousse (c. 9, s. 5734, 1986), Ana Britannica (c. 11, s. 598, 1987), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Ülkü Tamer / Yaşamak Hatırlamaktır (2002), İhsan Işık / Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006).
