Halk ozanı. 1951, Uruş bucağı / Beypazarı / Ankara doğumlu. Asıl adı Muhammed Reşat Yaşar Büyükgedik’tir. İlkokulu 1963 yılında bitirdikten sonra başka eğitim görmedi. Cami hocası olan babası onu dini bütün bir çocuk olarak yetiştirdi. İlkokulu bitirdikten sonra mobilyacı ve marangozluk çıraklığına girdi, mesleği öğrendi, hayatını ve geçimini bununla sağladı. Mesleğini uzun süre İstanbul’da çalışarak geliştirdi.
Saz çalmaya askerde başladı. Milletin tasası sevinci, karşılaştığı haksızlıklar onun şiirlerine konu oldu. Köyünü ve köy hayatını çok seven Şefkati, askerlik dönüşü Uruş’ta bir doğrama atölyesi kurarak oraya yerleşti. “Şefkatî” mahlasını şair Fevzi Halıcı’dan aldı. Katıldığı âşık yarışmalarında ve atışmalarda dereceler elde etti.
“Onun şiirlerinin birçoğu üzerinde durmak zorunluluğunu hissettim ve etkilendim.
“Âşık, kıvrak ve pürüzsüz Türkçemize has şiirler yazıyor. Hece vezninin bütün kalıplarına hakim. Mısraları ahenkli ve akıcı ve en üstün vasfı Türk insanının bütün sorunlarını hakiki ve en ince yönü ile bilmesi, yaşaması ve okuyanlara da yaşatmasını şiirleri ile sergilemesidir. Şefkati değerli bir halk ozanımızdır. İnce hassas köy hayatını anlatan link şiirleri yanında; ideolojik cereyanlara karşı gençleri uyaran, siyasal sıkıntıları ince ve zarif bir dille yeren, bürokratik sıkıntıları alaya alan, argoya kaçmadan söylediği taşlamalar, eserleri arasında önemli bir yer tutar.” (Enver Tuncalp)
ESERLERİ (Şiir):
Kan Çiçekleri, Yaradana İltica, Üvey Evlat Ağartma Taşı.
KAYNAK: TDOE-TDE Ansiklopedisi 2 (2002), Hüseyin Yurdabak / Beypazarı Şairleri (2004), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
