Mehmet Ata Anbarcıoğlu
Romancı (D. 3 Ekim 1916, Devrekâni / Kastamonu – Ö. 10 Temmuz 2001). TDK Bilim Kurulu üyesi Prof. Dr. Meliha Ülker Anbarcıoğlu’nun eşiydi. İlkokulu Devrekâni’de, ortaokul, lise bir ve ikiyi İstanbul Erkek Lisesinde okudu. Haydarpaşa Lisesini bitirdikten sonra 1936 yılında Almanya‘ya giderek Berlin Teknik Üniversitesine devam etti, Hannover İnşaat Fakültesinden mezun oldu (1942). İkinci Dünya Savaşını Almanya’da sığınaklarda yaşadı. 1942-48 yılları arasında Almanya'da mühendis olarak çalıştı. 1948 yılında yurda dönünce sırasıyla; Bayındırlık Bakanlığı Şose ve Köprüler Başkanlığında uzman proje mühendisi (1948-50), İller Bankası Doğu Bölgesi İçme Suları Dairesinde şef (1950-57), Bayındırlık Bakanlığı Demiryolları İnşaat Başkanlığında proje yüksek mühendisi (1957-60), Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünde daire başkan yardımcısı (1960-65), Köy İşleri Bakanlığı sondaj dairesi başkanı (1965-68), Yol Su Elektrik İşleri genel müdür Başyardımcısı (1968-72), Köy İşleri Bakanlığı müsteşar başyardımcısı (1972-75) olarak görev yapıp 1975 yılında emekliye ayrıldı.
Yazmaya, Kabataş Erkek Lisesindeki öğretmenlerinin teşvikiyle başladı. Yurdun çeşitli yerlerinde görev yapan Anbarcıoğlu, buralardaki insanları, onların yaşayışlarını yakından görüp inceleme fırsatını buldu. Bu gözlemlerini, emekli olduktan sonra yazmaya başladığı romanlarında işledi.
ESERLERİ:
ROMAN: Semih’in Defteri (1993), Menük (1994), Taki (1995), Ali Güdü (1995), Yaşar Kabali (1996), Elekçi Fadim (1998).
GEZİ: Gezi Anıları (1994).
HAKKINDA: Saime İnal Savi / Kastamonulu İki Romancı - Hikâye ve Oyun Yazarı: Oğuz Atay -M. Atâ Anbarcıoğlu (2001), TDOE – TDE Ansiklopedisi 1 (2002), Nail Tan - Özdemir Tan / Gurur Kaynağımız Kastamonulular III (2004).
