Ömer Öztürkmen

Milletvekili, Gazeteci, Siyasetçi, Yazar, Şair

Doğum
Ölüm
Eğitim
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi

Gazeteci-yazar, şair, siyaset adamı, milletvekili (D. 1929, İstanbul – Ö. 2010, İstanbul). İlkokulu İstanbul’da, ortaokulu Kerkük’te okudu. İstanbul Taksim Lisesi, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi (1955) mezunu. Gazeteciliğe 1949 yılında başladı. 1950’de Tanrıdağı dergisini çıkardı. 1951’de Karakedi mizah dergisinin editörlüğü, günlük Büyük Doğu gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Basın yoluyla işlenmiş suçlar nedeniyle iki ay hapiste yattı. 1953’te girdiği Yeni İstanbul gazetesine üç yıl yazı işleri müdür yardımcılığı yaptı. 1956’da İngiltere’de Daily Express’te dört ay stajyer gazeteci olarak çalıştı. 1957 yılında Türkiye’ye döndü ve yedek subay olarak askerlik hizmetini tamamladı. 1959’da girdiği Vatan gazetesinin Almanya muhabirliğini yaptı. 27 Mayıs 1960 askeri ihtilalinden sonra Tercüman gazetesinde bir yıl ve Yeni İstanbul gazetesinde genel yayın müdürü olarak çalıştı. 1962-65 yıllarında Anadolu Ajansının Orta Doğu muhabiri olarak Beyrut’ta bulundu.

Öztürkmen, Ekim 1965 genel seçimlerinde Bursa’dan milletvekili seçilerek parlamentoya girdi. 1967-68 yıllarında Strasbourg’da Avrupa Konseyi Üyesi olarak görev yaptı. 1969-71 yıllarında bir uçak şirketi kurdu. İki yıl kiralık uçaklarla Almanya ile Türkiye arasında uçak seferleri düzenledi. 1973-78 yıllarında günlük Orta Doğu gazetesini çıkardı. 1978-82 yılları arasında Akajans’ın kurucu ortağı olarak çalıştı. 1982’den itibaren Türkiye gazetesinde köşe yazarı olarak çalıştı. 1984’ten itibaren bu gazetenin bir yan yayını olan İnsan ve Kâinat dergisinin on yıl editörlüğünü yaptı. Şiirleri, Diriliş vd. dergilerde yayımlanmıştı. Gözyaşı Medeniyeti adlı kitabıyla Türkiye Millî Kültür Vakfı Jüri Özel Ödülünü aldı (1983).

ESERLERİ:

ŞİİR: Kerkük (1949), Taşkent’te Sabah Namazı (1974).

DENEME: Gözyaşı Medeniyeti (1983), Zihniyet İnkılabı (1995), Bilimden Damlalar, Geleceğin Eşiğinde (1998).

ÇEVİRİ: Asya’da Komünist Stratejileri (1967).

KAYNAK: Feyzi Halıcı / Parlamenter Şairler (1990), Türkiye Büyük Millet Meclisi Albümü 1920-1991 (1994), Mehmet Atilla Maraş / Şair Milletvekilleri 1 - 22. Dönem 1920-2005 (2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009), Türkiye Yazarlar Birliği / Türkiye Kültür Sanat Yıllığı (2011).

LEYLA

Leylâyı düşünüyorum Leylâ hepsinden güzel,

Benim Leylâm seninkinden de güzel.

Sen Leylâyı alır parfümlerde yıkarsın,

Benim Leylâm yıkanmaz.

 

Sen istediğin kadar Leylâyı çoğalt ve aya gönder,

Benim Leylâm bir tanedir çoğalmaz.

Aysa onun bir parmağıyla ikiye bölünür,

ayağına düşer ay.

 

Sen küçük küçük güler küçük küçük yaşarsın,

Her gülüşte yeni bir Leylâyla tanışırsın sen.

Bense Leylâyı kandillerde yanarken tanıdım,

Leylâ, Leylâ Leylâ...

Levlâke Levlâke lemâ haluktul eflâke.

ÇOCUKLARA

ÇOCUKLARA

 

Ömer ÖZTÜRKMEN

 

Sen deniz mavisisin gözlerinle gel öğret!

Seslerinle gel öğret dağlara öğret dağlara,

Bir daha doğmayacaklarını ve doğurmayacaklarını,

Hele hele hiç ölmeyeceklerini bir daha!

 

Öğret öğret ki bir göz atsınlar aşağılara!

İçmesinler güneşi içirmesinler geceyi,

Doğsunlar ölmesinler ölsünler doğmasınlar,

Deniz mavileriyle koşsunlar çocuklara!

 

s. 341.

FOTO GALERİ

İLGİLİ BİYOGRAFİLER

Devamını Gör